Zaburzenia psychiczne u dzieci w wieku szkolnym należą do częstych, trudnych do rozpoznania i leczenia problemów zdrowotnych.
Szacuje się, że dotyczą one w zależności od wieku i płci około 10-20 % populacji.
Duże ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych możemy zauważyć w okresie dorastania, który jest szczególnie trudny dla dorastającego człowieka i jego rodziny.
Za wystąpienie zaburzeń psychicznych u młodzieży najczęściej odpowiedzialne są czynniki genetyczne, konstytucyjne, organiczne oraz rodzinno-społeczne (separacja od rodziców, ich strata, sposoby sprawowania przez nich opieki i kontroli oraz zaburzenia psychiczne i zachowania kryminalne w rodzinie). Do najczęstszych zaburzeń zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży należą:
Szacuje się, że dotyczą one w zależności od wieku i płci około 10-20 % populacji.
Duże ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych możemy zauważyć w okresie dorastania, który jest szczególnie trudny dla dorastającego człowieka i jego rodziny.
Za wystąpienie zaburzeń psychicznych u młodzieży najczęściej odpowiedzialne są czynniki genetyczne, konstytucyjne, organiczne oraz rodzinno-społeczne (separacja od rodziców, ich strata, sposoby sprawowania przez nich opieki i kontroli oraz zaburzenia psychiczne i zachowania kryminalne w rodzinie). Do najczęstszych zaburzeń zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży należą: