Ileż masek otrzymaliśmy dawno temu jako dzieci razem z przekonaniami o tym, jacy powinniśmy być. Te przekonania z czasem stają się częścią nas, a maski są ich naturalną konsekwencją, ale przecież to, jacy powinniśmy być nie jest tożsame z tym, jacy w gruncie rzeczy jesteśmy. W powinności czai się niebezpieczeństwo spełniania oczekiwań innych, co z kolei grozi zmianą maski w rodzaj zbroi, w której się chowamy, która może uwierać lub nie, ale zawsze buduje mur między nami a innymi. Oddziela nas od autentycznego kontaktu ze sobą.