#494912 15.03.2010 20:42:08
Przypuszczam, że nie mogli uwierzyć, że ktoś wyrósł na "dobrego" człowieka, chociaż nigdy nie był karany. Skoro te dzieci były wychowywane przy pomocy klapsów i innych kar, to trudno byłoby im zrozumieć, że gdy rodzice ufają dzieciom i odnoszą się do nich z szacunkiem, dzieci mogą wyrosnąć na bardzo dobrych i odpowiedzialnych ludzi. Dla mnie Carol jest żywym tego dowodem".
Postawa rodziców Carol jest nietypowa. Większość, wychowując własne dzieci, popełnia takie same błędy jak ich rodzice. Podobnie jest z nauczycielami. Powtarzają zachowania swoich wychowawców. Podstawą jest krytykowanie innych, wytykanie im błędów, wzbudzanie poczucia winy, które jest bardzo szkodliwą negatywną emocją. Wyrobienie w dziecku poczucia winy to cały "proces wychowawczy", ale jak już się uda wprowadzić ten program w umysł dziecka, to można wówczas kierować nim. Zdolność odrzucenia w dzieciństwie "programu poczucia winy" interpretowane jest często jako krnąbrność, lenistwo, brak zdolności. Manipulowanie poczuciem winy jest tak powszechne, że często nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Gdy dorastający syn mówi do nas, że na osiemnaste urodziny wszyscy koledzy z jego klasy otrzymali od rodziców samochody, to jak można to nazwać? Oczywiście, jest to manipulowanie poczuciem winy. Gdy serdeczna przyjaciółka powtarza ci negatywne informacje (ploteczki) na twój temat, to jest to przejaw manipulowania tobą. Jeśli ktoś chce, żebyś czuł się winny, zapytaj siebie: "Czego on chce? Dlaczego wzbudza we mnie poczucie winy?". Wielu rodziców manipu-luje dziećmi za pomocą poczucia winy, gdyż sami byli wychowywani w ten sposób. "Znów zniszczyłeś spodnie! A skąd ja mam brać pieniądze na nowe?" "Ty niezdaro, znów rozlałeś mleko na obrus! Już nie mam siły po tobie sprzątać!" "Taki brudny wyszedłeś na dwór? Co ludzie o nas powiedzą?". W sytuacji szkolnej manipulowanie poczuciem winy jest bardzo często spotykane. Oto niektóre przykłady: "Nie lubię wchodzić do waszej kla-sy, bo ciągle rozmawiacie. Jak tak dalej będzie, to umrę przez was" "Kto porysował tę ławkę? Ty, Kowalski? Twój ojciec tak ciężko pracuje i będzie musiał jeszcze zapłacić ze tę szkodę. Nie wstyd ci?" "Przez was jestem niewyspana i zmęczona. Zrobiliście tyle błę-dów, że musiałam siedzieć do północy, aby sprawdzić wasze prace".
Postawa rodziców Carol jest nietypowa. Większość, wychowując własne dzieci, popełnia takie same błędy jak ich rodzice. Podobnie jest z nauczycielami. Powtarzają zachowania swoich wychowawców. Podstawą jest krytykowanie innych, wytykanie im błędów, wzbudzanie poczucia winy, które jest bardzo szkodliwą negatywną emocją. Wyrobienie w dziecku poczucia winy to cały "proces wychowawczy", ale jak już się uda wprowadzić ten program w umysł dziecka, to można wówczas kierować nim. Zdolność odrzucenia w dzieciństwie "programu poczucia winy" interpretowane jest często jako krnąbrność, lenistwo, brak zdolności. Manipulowanie poczuciem winy jest tak powszechne, że często nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Gdy dorastający syn mówi do nas, że na osiemnaste urodziny wszyscy koledzy z jego klasy otrzymali od rodziców samochody, to jak można to nazwać? Oczywiście, jest to manipulowanie poczuciem winy. Gdy serdeczna przyjaciółka powtarza ci negatywne informacje (ploteczki) na twój temat, to jest to przejaw manipulowania tobą. Jeśli ktoś chce, żebyś czuł się winny, zapytaj siebie: "Czego on chce? Dlaczego wzbudza we mnie poczucie winy?". Wielu rodziców manipu-luje dziećmi za pomocą poczucia winy, gdyż sami byli wychowywani w ten sposób. "Znów zniszczyłeś spodnie! A skąd ja mam brać pieniądze na nowe?" "Ty niezdaro, znów rozlałeś mleko na obrus! Już nie mam siły po tobie sprzątać!" "Taki brudny wyszedłeś na dwór? Co ludzie o nas powiedzą?". W sytuacji szkolnej manipulowanie poczuciem winy jest bardzo często spotykane. Oto niektóre przykłady: "Nie lubię wchodzić do waszej kla-sy, bo ciągle rozmawiacie. Jak tak dalej będzie, to umrę przez was" "Kto porysował tę ławkę? Ty, Kowalski? Twój ojciec tak ciężko pracuje i będzie musiał jeszcze zapłacić ze tę szkodę. Nie wstyd ci?" "Przez was jestem niewyspana i zmęczona. Zrobiliście tyle błę-dów, że musiałam siedzieć do północy, aby sprawdzić wasze prace".